мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
рабу́ха — назоўнік Рабухін — назоўнік
канцэпт

рабуха

гэта
— хвароба тытуню

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рабуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
рабу́ха

мн. 
Родны
каго? чаго?
рабу́хі

мн. 
Давальны
каму? чаму?
рабу́се

мн. 
Вінавальны
каго? што?
рабу́ху

мн. 
Творны
кім? чым?
рабу́хай, рабу́хаю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
рабу́се

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.


Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.


rabucha — беларуская лацінка

Слова рабуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік рабуха — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове рабушка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


рабу́нак (7)

(4) і́рха

рабу́нскі (8)

(5) кі́рха

рабу́ста (7)

(5) па́сха

Рабухін (7)

(8) чылібу́ха

рабу́шка (7)

(7) гарбу́ха

рабфа́к (6)

(4) ву́ха


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прасіў бліны на абед