Рабухін

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення

праскланяць слова Рабухін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Рабухін мн. Рабухіны
Родны каго? чаго?	Рабухіна мн. Рабухіных
Давальны каму? чаму?	Рабухіну мн. Рабухіным
Вінавальны каго? што?	Рабухіна мн. Рабухіных
Творны кім? чым?	Рабухіным мн. Рабухінымі
Месны у кім? у чым?	Рабухіне, Рабухіну мн. Рабухіных
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

Rabuchin — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА