аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рабушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рабу́шка мн. рабу́шкі |
| Родны каго? чаго? |
рабу́шкі мн. рабу́шак |
| Давальны каму? чаму? |
рабу́шцы мн. рабу́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
рабу́шку мн. рабу́шак |
| Творны кім? чым? |
рабу́шкай, рабу́шкаю мн. рабу́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
рабу́шцы мн. рабу́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Людзі, якія хочуць выйсці з зоны камфорту, што з вамі не так? Як у яе ўвайсці?
rabuška — беларуская лацінка
Слова рабушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рабушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рабфак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рабу́ха (6)
(8) панчо́шка ‹
› рабу́ха (6)
(9) паўвяршка́ ‹
› Рабухін (7)
(9) бала́бушка ‹
› рабфа́к (6)
(10) балайбу́шка ‹
› рабфа́кавец (10)
(7) бубу́шка ‹
› рабфа́каўка (10)
(5) ву́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.