аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ву́шка мн. ву́шкі |
| Родны каго? чаго? |
ву́шка мн. ву́шак |
| Давальны каму? чаму? |
ву́шку мн. ву́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
ву́шка мн. ву́шкі |
| Творны кім? чым? |
ву́шкам мн. ву́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ву́шку мн. ву́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За разумнаю галавою і рукам лёгка.
Прыказка.Здаецца, мы пачалі забываць ісціну. Галоўнае не тое, з мукой будуць дранікі ці без, з яйкамі ці без. А тое, што на электрычнай пліце ва ўсякім разе атрымаецца дрэнь.
vuška — беларуская лацінка
Слова вушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вушнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вуша́ценькі (10)
(7) рабу́шка ‹
› вуша́цік (7)
(10) балайбу́шка ‹
› вуша́чны (7)
(7) бубу́шка ‹
› ву́шкавы (7)
(11) берагаву́шка ‹
› вушла́ты (7)
(9) бакаву́шка ‹
› ву́шлы (5)
(10) легкаву́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.