Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

вушка, -а; Родны склон мн. -шак; ніякі род
  1. памяншальна-ласкальная форма да вуха (у 2 знач.); маленькае вуха.
  2. Тое, што і вуха (у 5 знач.). Каваль падняў звон за вушка і ўдарыў па ім каменем. ← Мікола Ваданосаў.
  3. пераважна мн. (вушкі, -шак). Петлі ў абутку для замацавання яго на назе або нацягвання. Ад лапцей засталіся адны аборы і некалькі вушак. ← Алесь Якімовіч. [Тамашовы] боты.. былі звязаны разам за вушкі і перакінуты на плячах. ← Змітрок Бядуля.
  4. Дзірачка для ніткі ў іголцы.
  5. пераважна мн. (вушкі, -шак). Страва, зробленая з кавалачкаў цеста з угорнутым у іх тварагом, грыбамі і пад.
  •••
  За вушка ды на сонейка — выкрыць, прыцягнуць да адказнасці каго-н. [Левановіч:] А мы яго зараз за вушка ды на сонейка. ← Кандрат Крапіва.

❌

вушка

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ву́шка мн. ву́шкі
Родны каго? чаго?	ву́шка мн. ву́шак
Давальны каму? чаму?	ву́шку мн. ву́шкам
Вінавальны каго? што?	ву́шка мн. ву́шкі
Творны кім? чым?	ву́шкам мн. ву́шкамі
Месны у кім? у чым?	ву́шку мн. ву́шках
Клічная форма	— мн. —

Слова вушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік вушка — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).