STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова разбуйненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разбуйне́нне мн. разбуйне́нні |
| Родны каго? чаго? |
разбуйне́ння мн. разбуйне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
разбуйне́нню мн. разбуйне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
разбуйне́нне мн. разбуйне́нні |
| Творны кім? чым? |
разбуйне́ннем мн. разбуйне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
разбуйне́нні мн. разбуйне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не піток, не ядок — не вялікі рабоцька.
народ лухты не скажа— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
razbujniennie — беларуская лацінка
Слова разбуйненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разбуйненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разбур + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разбудо́ўваць (12)
(9) адхіненне ‹
› разбузава́ць (11)
(10) прыхіне́нне ‹
› разбузі́ць (9)
(10) пабуйне́нне ‹
› разбу́йнены (10)
(10) узбуйне́нне ‹
› разбу́йнены (10)
(9) убуйне́нне ‹
› разбуйні́цца (11)
(11) пранікне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
