мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова разгуба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разгу́ба мн. разгу́бы |
| Родны каго? чаго? |
разгу́бы мн. разгу́б |
| Давальны каму? чаму? |
разгу́бе мн. разгу́бам |
| Вінавальны каго? што? |
разгу́бу мн. разгу́бы |
| Творны кім? чым? |
разгу́бай, разгу́баю мн. разгу́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
разгу́бе мн. разгу́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
навошта вы п'яныя тэлефануеце былым, калі можна тэлефанаваць будучым
razhuba — беларуская лацінка
Слова разгуба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разгуба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разгубленасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разгрэ́бці (9)
(6) загу́ба ‹
› разгрэбціся (11)
(6) пагу́ба ‹
› разгрэ́гаць (10)
(5) згу́ба ‹
› разгубі́цца (10)
(4) ду́ба ‹
› разгубі́ць (9)
(5) Джу́ба ‹
› разгу́блена (10)
(8) белазу́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.