разгуба

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова разгуба
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	разгу́ба мн. разгу́бы
Родны каго? чаго?	разгу́бы мн. разгу́б
Давальны каму? чаму?	разгу́бе мн. разгу́бам
Вінавальны каго? што?	разгу́бу мн. разгу́бы
Творны кім? чым?	разгу́бай, разгу́баю мн. разгу́бамі
Месны у кім? у чым?	разгу́бе мн. разгу́бах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

навошта вы п'яныя тэлефануеце былым, калі можна тэлефанаваць будучым

razhuba — беларуская лацінка

Слова разгуба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: