STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова згуба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
згу́ба мн. згу́бы |
| Родны каго? чаго? |
згу́бы мн. згу́б |
| Давальны каму? чаму? |
згу́бе мн. згу́бам |
| Вінавальны каго? што? |
згу́бу мн. згу́бы |
| Творны кім? чым? |
згу́бай, згу́баю мн. згу́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
згу́бе мн. згу́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Калі ласка, не трэба сустракаць кур'ераў у трусах!
— Без дык без.
zhuba — беларуская лацінка
Слова згуба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік згуба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове згубіцель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› згрэ́бці (7)
(4) гу́ба ‹
› згрэ́бціся (9)
(6) загу́ба ‹
› згу́б (4)
(6) пагу́ба ‹
› згубі́цель (9)
(7) разгу́ба ‹
› згубі́целька (11)
(4) ду́ба ‹
› згубі́цельскі (12)
(5) Джу́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
