аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пагуба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пагу́ба мн. пагу́бы |
| Родны каго? чаго? |
пагу́бы мн. пагу́б |
| Давальны каму? чаму? |
пагу́бе мн. пагу́бам |
| Вінавальны каго? што? |
пагу́бу мн. пагу́бы |
| Творны кім? чым? |
пагу́бай, пагу́баю мн. пагу́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
пагу́бе мн. пагу́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
pahuba — беларуская лацінка
Слова пагуба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пагуба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пагубнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пагрэ́цца (8)
(4) губа́ ‹
› пагрэ́ць (7)
(4) гу́ба ‹
› пагрэшнасць (11)
(6) загу́ба ‹
› пагубі́цца (9)
(5) згу́ба ‹
› пагубі́ць (8)
(7) разгу́ба ‹
› пагу́блены (9)
(4) ду́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.