STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова румянасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
румя́насць мн. румя́насці |
| Родны каго? чаго? |
румя́насці мн. румя́насцяў, румя́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
румя́насці мн. румя́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
румя́насць мн. румя́насці |
| Творны кім? чым? |
румя́насцю мн. румя́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
румя́насці мн. румя́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пашлі дурнога, а за ім другога.
Прыказка.У космасе ніхто не пачуе твой крык.
У твітэры ніхто не прачытае твой твіт.
rumianasć — беларуская лацінка
Слова румянасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік румянасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове румянец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› румы́нскі (8)
(12) вы́шмулянасць ‹
› румя́на (6)
(11) драўля́насць ‹
› румя́нак (7)
(10) крамя́насць ‹
› румянатва́ры (11)
(10) ціхмя́насць ‹
› румянашчо́кі (11)
(10) духмя́насць ‹
› румя́ненькі (10)
(11) слухмя́насць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
