STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова слухмянасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слухмя́насць мн. слухмя́насці |
| Родны каго? чаго? |
слухмя́насці мн. слухмя́насцяў, слухмя́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
слухмя́насці мн. слухмя́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
слухмя́насць мн. слухмя́насці |
| Творны кім? чым? |
слухмя́насцю мн. слухмя́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
слухмя́насці мн. слухмя́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
sluchmianasć — беларуская лацінка
Слова слухмянасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слухмянасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слухмянства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слуха́чка (8)
(9) румя́насць ‹
› слуха́чскі (9)
(10) ціхмя́насць ‹
› слухмя́на (8)
(10) духмя́насць ‹
› слухмя́ненькі (12)
(13) паслухмя́насць ‹
› слухмя́нства (11)
(19) законапаслухмя́насць ‹
› слухмя́ншы (9)
(15) непаслухмя́насць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
