аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дэнатурацы́йны — прыметнік дэнацыфікава́ны — прыметнік
канцэпт

дэнатурацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэнатурацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дэнатура́цыя

мн.  дэнатура́цыі
Родны
каго? чаго?		 дэнатура́цыі

мн.  дэнатура́цый
Давальны
каму? чаму?		 дэнатура́цыі

мн.  дэнатура́цыям
Вінавальны
каго? што?		 дэнатура́цыю

мн.  дэнатура́цыі
Творны
кім? чым?		 дэнатура́цыяй, дэнатура́цыяю

мн.  дэнатура́цыямі
Месны
у кім? у чым?		 дэнатура́цыі

мн.  дэнатура́цыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.


denaturacyja — беларуская лацінка

Слова дэнатурацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэнатурацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэнацыфікацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дэнатура́тны (11)

(8) імура́цыя ‹

› дэнатура́тчык (12)

(10) мармура́цыя ‹

› дэнатурацы́йны (13)

(10) біямура́цыя ‹

› дэнацыфікава́ны (14)

(9) сатура́цыя ‹

› дэнацыфікава́ны (14)

(11) дэсатура́цыя ‹

› дэнацыфікава́ны (14)

(9) абтура́цыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

піянер

Што там робіцца?