аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мармурацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мармура́цыя мн. мармура́цыі |
| Родны каго? чаго? |
мармура́цыі мн. мармура́цый |
| Давальны каму? чаму? |
мармура́цыі мн. мармура́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
мармура́цыю мн. мармура́цыі |
| Творны кім? чым? |
мармура́цыяй, мармура́цыяю мн. мармура́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
мармура́цыі мн. мармура́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.
Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.
marmuracyja — беларуская лацінка
Слова мармурацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мармурацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мармуроўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мармурава́цца (12)
(10) асекура́цыя ‹
› мармурава́ць (11)
(11) літамура́цыя ‹
› мармурава́ць (11)
(8) імура́цыя ‹
› мармуро́ва-бе́лы (14)
(10) біямура́цыя ‹
› мармуро́ва-грані́тны (18)
(11) дэнатура́цыя ‹
› марму́рова-мало́чны (17)
(9) сатура́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.