аслабеласць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова аслабеласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аслабе́ласць мн. аслабе́ласці
Родны каго? чаго?	аслабе́ласці мн. аслабе́ласцяў, аслабе́ласцей
Давальны каму? чаму?	аслабе́ласці мн. аслабе́ласцям
Вінавальны каго? што?	аслабе́ласць мн. аслабе́ласці
Творны кім? чым?	аслабе́ласцю мн. аслабе́ласцямі
Месны у кім? у чым?	аслабе́ласці мн. аслабе́ласцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Мы не сустракалі ніводнага вандроўніка ў часе з будучыні, таму што ў нас няма будучыні.

aslabielasć — беларуская лацінка

Слова аслабеласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: