аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова беласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бе́ласць мн. бе́ласці |
| Родны каго? чаго? |
бе́ласці мн. бе́ласцяў, бе́ласцей |
| Давальны каму? чаму? |
бе́ласці мн. бе́ласцям |
| Вінавальны каго? што? |
бе́ласць мн. бе́ласці |
| Творны кім? чым? |
бе́ласцю мн. бе́ласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
бе́ласці мн. бе́ласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...
bielasć — беларуская лацінка
Слова беласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік беласць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове белата + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Беласто́к (8)
(8) бы́дласць ‹
› беласто́цкі (10)
(10) абры́дласць ‹
› беласце́нны (10)
(9) зая́дласць ‹
› белата́ (6)
(11) аслабе́ласць ‹
› белата́л (7)
(10) адубе́ласць ‹
› белатва́ры (9)
(11) агрубе́ласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.