STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова асобнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асо́бнік мн. асо́бнікі |
| Родны каго? чаго? |
асо́бніка мн. асо́бнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
асо́бніку мн. асо́бнікам |
| Вінавальны каго? што? |
асо́бнік мн. асо́бнікі |
| Творны кім? чым? |
асо́бнікам мн. асо́бнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
асо́бніку мн. асо́бніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
мілагучная, непаўторная, найбагацейшая, сакавітая, старажытная, чароўная, родная
слоўнік эпітэтаўasobnik — беларуская лацінка
Слова асобнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асобнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асобніна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асо́бнапялёсткава (16)
(13) дрэваабро́бнік ‹
› асобнапялёсткавы (16)
(9) падро́бнік ‹
› асо́бнасць (9)
(7) про́бнік ‹
› асо́бніна (8)
(11) аднаасо́бнік ‹
› асо́бны (6)
(9) паасо́бнік ‹
› асо́бы (5)
(8) пасо́бнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
