STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаабажанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаабажа́нне мн. самаабажа́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаабажа́ння мн. самаабажа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаабажа́нню мн. самаабажа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаабажа́нне мн. самаабажа́нні |
| Творны кім? чым? |
самаабажа́ннем мн. самаабажа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаабажа́нні мн. самаабажа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у каго адвага, у таго й перавага
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
samaabažannie — беларуская лацінка
Слова самаабажанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаабажанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаабарачэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самааб'яўле́нне (14)
(8) выяда́нне ‹
› самаабагачэ́нне (14)
(7) бажа́нне ‹
› самаабаграва́нне (15)
(8) абажа́нне ‹
› самаабапіра́льны (15)
(7) ва́жанне ‹
› самаабарачэ́нне (14)
(11) малава́жанне ‹
› самаабаро́на (11)
(13) упаўнава́жанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
