самаразгортванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самаразгортванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самаразго́ртванне мн. самаразго́ртванні
Родны каго? чаго?	самаразго́ртвання мн. самаразго́ртванняў
Давальны каму? чаму?	самаразго́ртванню мн. самаразго́ртванням
Вінавальны каго? што?	самаразго́ртванне мн. самаразго́ртванні
Творны кім? чым?	самаразго́ртваннем мн. самаразго́ртваннямі
Месны у кім? у чым?	самаразго́ртванні мн. самаразго́ртваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)

што вы не ведалі пра загадны лад

Вы чамусьці пішаце жывём/пачнём праз е.
Штраф 100 талераў ад моўнай паліцыі.

не адмоўнай, а ад моўнай

samarazhortvannie — беларуская лацінка

Слова самаразгортванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік самаразгортванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самаразгружальнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› самаразвіццё́ (12)

(12) падго́ртванне ‹

› самаразвіццё́вы (14)

(10) зго́ртванне ‹

› самаразвіццё́вы (14)

(12) разго́ртванне ‹

самаразго́ртванне (16)

› самаразгружа́льнік (17)

(10) уго́ртванне ‹

› самаразгружа́льны (16)

(11) выго́ртванне ‹

› самаразгру́зка (13)

(12) прыго́ртванне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.