сведчанне

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сведчанне, -я, ніякі род
  1. Паведамленне асобы пра тое, сведкай чаго яна была. Па сведчанню самога паэта, сюжэтам для.. паэмы [«Адплата кахання»] паслужыла праўдзівае здарэнне, якое ў даўнія часы мела месца недзе пад Тайнай, а затым зрабілася паданнем. ← В. Івашын.
  2. Факты, рэчы і пад., што з'яўляюцца пацвярджэннем чаго-н. Усе гэтыя драбніцы яго жыцця, якія непакоілі Любу, былі для яго [Хадкевіча] найлепшым сведчаннем іх блізкасці. ← Алена Васілевіч. Там, за лесам, на высачэзных калонах заводскай пляцоўкі гарэлі чырвоныя сцяжкі — сведчанне перамог мантажнікаў, уладароў блакітных нябесных вышынь. ← Валянцін Лукша. Яркім сведчаннем неадольнай жыццёвай сілы камуністычнага руху сталі першамайскія дэманстрацыі. ← часопіс «Маладосць».
  3. Дача паказанняў на судзе. Старшыня суда.. папярэдзіў, што Пошта павінен гаварыць адну толькі праўду і што за непраўдзівае сведчанне ён будзе пакараны. ← Кандрат Крапіва.
  4. Афіцыйнае пацвярджэнне сапраўднасці чаго-н. [Мікіта Мікітавіч:] — А так, без сведчання ўрача, пошта такую тэлеграму не прыме. ← Уладзімір Карпаў.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	све́дчанне мн. све́дчанні
Родны каго? чаго?	све́дчання мн. све́дчанняў
Давальны каму? чаму?	све́дчанню мн. све́дчанням
Вінавальны каго? што?	све́дчанне мн. све́дчанні
Творны кім? чым?	све́дчаннем мн. све́дчаннямі
Месны у кім? у чым?	све́дчанні мн. све́дчаннях
Клічная форма	— мн. —

Слова сведчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сведчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі