упарадчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова упарадчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	упара́дчанне мн. упара́дчанні
Родны каго? чаго?	упара́дчання мн. упара́дчанняў
Давальны каму? чаму?	упара́дчанню мн. упара́дчанням
Вінавальны каго? што?	упара́дчанне мн. упара́дчанні
Творны кім? чым?	упара́дчаннем мн. упара́дчаннямі
Месны у кім? у чым?	упара́дчанні мн. упара́дчаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.

Філолаг ведае 25 сінонімаў да слова х*йня. Механік ведае 476 дэталяў з такой назвай.

uparadčannie — беларуская лацінка

Слова упарадчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік упарадчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове упарванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› упарадко́ўванне (14)

(8) лягча́нне ‹

› упарадко́ўвацца (14)

(12) самалягча́нне ‹

› упарадко́ўваць (13)

(10) пара́дчанне ‹

упара́дчанне (11)

› упара́дчаны (10)

(9) све́дчанне ‹

› упара́дчаны (10)

(11) дасве́дчанне ‹

› упара́дчыцца (11)

(11) засве́дчанне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.