STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скурат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скура́т мн. скураты́ |
| Родны каго? чаго? |
скурата́ мн. скурато́ў |
| Давальны каму? чаму? |
скурату́ мн. скурата́м |
| Вінавальны каго? што? |
скура́т мн. скураты́ |
| Творны кім? чым? |
скурато́м мн. скурата́мі |
| Месны у кім? у чым? |
скураце́ мн. скурата́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Субота, а ты цвярозы?!
— Я вырашыў пайсці супраць сістэмы, заняцца самаразвіццём і весці здаровы лад жыцця.
— Няма грошай?
— Няма грошай.
skurat — беларуская лацінка
Слова скурат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скурат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скуратніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скураны́ (7)
(6) акура́т ‹
› ску́раны (7)
(8) пракура́т ‹
› скурапе́жка (10)
(7) зікура́т ‹
› скура́тніцтва (12)
(10) Сапармура́т ‹
› скураці́на (9)
(9) дэнатура́т ‹
› ску́рачка (8)
(10) барбітура́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
