STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скурачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́рачка мн. ску́рачкі |
| Родны каго? чаго? |
ску́рачкі мн. ску́рачак |
| Давальны каму? чаму? |
ску́рачцы мн. ску́рачкам |
| Вінавальны каго? што? |
ску́рачку мн. ску́рачкі |
| Творны кім? чым? |
ску́рачкай, ску́рачкаю мн. ску́рачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́рачцы мн. ску́рачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
Пажарнікі паабедалі і неадкладна выехалі.
skuračka — беларуская лацінка
Слова скурачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скурачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скурванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скура́т (6)
(9) тужу́рачка ‹
› скура́тніцтва (12)
(9) кузу́рачка ‹
› скураці́на (9)
(7) ку́рачка ‹
› ску́рванне (9)
(8) шку́рачка ‹
› ску́рвацца (9)
(8) жму́рачка ‹
› ску́рваць (8)
(7) цу́рачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
