мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
скура́тніцтва — назоўнік ску́рачка — назоўнік
канцэпт

скураціна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова скураціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 скураці́на

мн.  скураці́ны
Родны
каго? чаго?		 скураці́ны

мн.  скураці́н
Давальны
каму? чаму?		 скураці́не

мн.  скураці́нам
Вінавальны
каго? што?		 скураці́ну

мн.  скураці́ны
Творны
кім? чым?		 скураці́най, скураці́наю

мн.  скураці́намі
Месны
у кім? у чым?		 скураці́не

мн.  скураці́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.


Я: [адчыняю халадос]
БРОКАЛІ, ШТО ГНІЕ Ў ПАКЕЦЕ: Забі мяне, вельмі праш...
Я: [зачыняю халадос]


skuracina — беларуская лацінка

Слова скураціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік скураціна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове скурачка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› скурапе́жка (10)

(7) кра́ціна ‹

› скура́т (6)

(7) траці́на ‹

› скура́тніцтва (12)

(8) кура́ціна ‹

› ску́рачка (8)

(9) шкураці́на ‹

› ску́рванне (9)

(7) шраці́на ‹

› ску́рвацца (9)

(6) хаці́на ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чаго яны радуюцца