аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слі́на мн. слі́ны |
| Родны каго? чаго? |
слі́ны мн. слі́н |
| Давальны каму? чаму? |
слі́не мн. слі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
слі́ну мн. слі́ны |
| Творны кім? чым? |
слі́най, слі́наю мн. слі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
слі́не мн. слі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
slina — беларуская лацінка
Слова сліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слінааддзяленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сліма́чыць (9)
(7) берлі́на ‹
› слімбе́рыць (10)
(7) пе́рліна ‹
› слі́мень (7)
(7) пярлі́на ‹
› слінааддзяле́нне (15)
(7) маслі́на ‹
› слінаадсо́с (10)
(7) раслі́на ‹
› слінавыдзяле́нне (15)
(7) кіслі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.