аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова смактанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
смакта́нне мн. смакта́нні |
| Родны каго? чаго? |
смакта́ння мн. смакта́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
смакта́нню мн. смакта́нням |
| Вінавальны каго? што? |
смакта́нне мн. смакта́нні |
| Творны кім? чым? |
смакта́ннем мн. смакта́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
смакта́нні мн. смакта́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вясёлыя людзі доўга жывуць.
смайлік ¯\_(ツ)_/¯ у рунэце называюць «пожималкин»
а ў нас ёсць назва?
smaktannie — беларуская лацінка
Слова смактанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік смактанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове смактулька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› смако́ўны (8)
(8) лакта́нне ‹
› смако́цце (8)
(9) глакта́нне ‹
› смакта́льны (10)
(9) жлакта́нне ‹
› смактану́ць (10)
(9) кракта́нне ‹
› смакта́цца (9)
(9) гло́ктанне ‹
› смакта́ць (8)
(8) го́мтанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).