аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова сподняе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. — н. спо́дняе мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. — н. спо́дняга мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. — н. спо́дняму мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. — н. спо́дняе мн. — |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. — н. спо́днім мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. — н. спо́днім мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.
spodniaje — беларуская лацінка
Слова сподняе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сподняе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сподумка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спо́днікі (8)
(6) парцье́ ‹
› спо́днічны (9)
(6) бюсцье́ ‹
› спо́днічы (8)
(2) яе́ ‹
› спо́думка (8)
(10) папярэ́дняе ‹
› спо́ены (6)
(8) аста́тняе ‹
› спо́ены (6)
(6) лі́шняе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.