астатняе

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова астатняе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. — н. аста́тняе мн. —
Родны каго? чаго?	ж. — м. — н. аста́тняга мн. —
Давальны каму? чаму?	ж. — м. — н. аста́тняму мн. —
Вінавальны каго? што?	ж. — м. — н. аста́тняе мн. —
Творны кім? чым?	ж. — м. — н. аста́тнім мн. —
Месны у кім? у чым?	ж. — м. — н. аста́тнім мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без хлеба яда — да парога хада.

Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

astatniaje — беларуская лацінка

Слова астатняе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: