аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова астатняе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. — н. аста́тняе мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. — н. аста́тняга мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. — н. аста́тняму мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. — н. аста́тняе мн. — |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. — н. аста́тнім мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. — н. аста́тнім мн. — |
скарбніца
Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.
Панядзелак, аўторак і пятніца лічыліся нешчаслівымі днямі для сватання. У гэтыя дні ў сваты не ездзілі.
astatniaje — беларуская лацінка
Слова астатняе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік астатняе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове астатыд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аста́ткавы (9)
(2) яе́ ‹
› аста́тні (7)
(7) спо́дняе ‹
› аста́тнік (8)
(10) папярэ́дняе ‹
› астатыд (7)
(6) лі́шняе ‹
› астаты́зм (8)
(7) апо́шняе ‹
› астатын (7)
(6) трэцяе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.