аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова папярэдняе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. — н. папярэ́дняе мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. — н. папярэ́дняга мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. — н. папярэ́дняму мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. — н. папярэ́дняе мн. — |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. — н. папярэ́днім мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. — н. папярэ́днім мн. — |
скарбніца
І ціхая цішыня гром прыносіць.
Настаўніца правярала сачыненні і плакала: цяпер яна ведала, як правесці лета, але ўзрост ужо не той.
papiaredniaje — беларуская лацінка
Слова папярэдняе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік папярэдняе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове папярэчка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папярэдніцкі (12)
(6) бюсцье́ ‹
› папярэднічацца (14)
(2) яе́ ‹
› папярэ́днічаць (13)
(7) спо́дняе ‹
› папярэ́сціць (11)
(8) аста́тняе ‹
› папярэ́чка (9)
(6) лі́шняе ‹
› папярэ́чны (9)
(7) апо́шняе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.