спона

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова спона
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спо́на мн. спо́ны
Родны каго? чаго?	спо́ны мн. спо́н
Давальны каму? чаму?	спо́не мн. спо́нам
Вінавальны каго? што?	спо́ну мн. спо́ны
Творны кім? чым?	спо́най, спо́наю мн. спо́намі
Месны у кім? у чым?	спо́не мн. спо́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Здаецца, мы пачалі забываць ісціну. Галоўнае не тое, з мукой будуць дранікі ці без, з яйкамі ці без. А тое, што на электрычнай пліце ва ўсякім разе атрымаецца дрэнь.

spona — беларуская лацінка

Слова спона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: