STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова запона
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запо́на мн. запо́ны |
| Родны каго? чаго? |
запо́ны мн. запо́н |
| Давальны каму? чаму? |
запо́не мн. запо́нам |
| Вінавальны каго? што? |
запо́ну мн. запо́ны |
| Творны кім? чым? |
запо́най, запо́наю мн. запо́намі |
| Месны у кім? у чым? |
запо́не мн. запо́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)
— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
zapona — беларуская лацінка
Слова запона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік запона — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове запор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запо́мнены (9)
(4) но́на ‹
› запо́мніцца (10)
(5) ано́на ‹
› запо́мніць (9)
(5) апо́на ‹
› запо́р (5)
(6) папо́на ‹
› запо́р (5)
(8) перапо́на ‹
› запо́раты (8)
(5) спо́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
