STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова запор
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запо́р мн. запо́ры |
| Родны каго? чаго? |
запо́ру мн. запо́раў |
| Давальны каму? чаму? |
запо́ру мн. запо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
запо́р мн. запо́ры |
| Творны кім? чым? |
запо́рам мн. запо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
запо́ры мн. запо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Дайце чалавеку рыбу — і ён будзе сыты адзін дзень.
Дайце чалавеку меч-рыбу — і ён будзе сыты і абаронены.
zapor — беларуская лацінка
Слова запор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік запор — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове запор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запо́мніцца (10)
(7) кахіно́р ‹
› запо́мніць (9)
(4) кно́р ‹
› запо́на (6)
(10) туальдэно́р ‹
› запо́раты (8)
(5) напо́р ‹
› запо́раты (8)
(5) тапо́р ‹
› запо́рвацца (10)
(9) бластапо́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
