аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спрэчніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спрэ́чніца мн. спрэ́чніцы |
| Родны каго? чаго? |
спрэ́чніцы мн. спрэ́чніц |
| Давальны каму? чаму? |
спрэ́чніцы мн. спрэ́чніцам |
| Вінавальны каго? што? |
спрэ́чніцу мн. спрэ́чніц |
| Творны кім? чым? |
спрэ́чніцай, спрэ́чніцаю мн. спрэ́чніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
спрэ́чніцы мн. спрэ́чніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
sprečnica — беларуская лацінка
Слова спрэчніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спрэчніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спуд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спрэчна (7)
(9) апры́чніца ‹
› спрэ́чнасць (10)
(10) гарчы́чніца ‹
› спрэ́чнік (8)
(10) сардэ́чніца ‹
› спрэ́чны (7)
(11) сустрэ́чніца ‹
› спрэ́чыцца (9)
(11) супярэ́чніца ‹
› спрэ́чыць (8)
(9) аптэ́чніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.