аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова старажытнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
старажы́тнасць мн. старажы́тнасці |
| Родны каго? чаго? |
старажы́тнасці мн. старажы́тнасцяў, старажы́тнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
старажы́тнасці мн. старажы́тнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
старажы́тнасць мн. старажы́тнасці |
| Творны кім? чым? |
старажы́тнасцю мн. старажы́тнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
старажы́тнасці мн. старажы́тнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
staražytnasć — беларуская лацінка
Слова старажытнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старажытнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старажытнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старажытнару́скі (15)
(12) самабы́тнасць ‹
› старажытнары́мскі (16)
(13) першабы́тнасць ‹
› старажытнаславя́нскі (19)
(11) нязбы́тнасць ‹
› старажытнаўсхо́дні (17)
(9) ужы́тнасць ‹
› старажытнахе́цкі (15)
(13) малаўжы́тнасць ‹
› старажытнахрысція́нскі (21)
(16) агульнаўжы́тнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.