Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

стаўбур¹, -а, мужчынскі род
  абласное слова
  1. Стаўбун (у 2, 3 знач.). Адтуль, дзе Аляксей стаяў, не было відаць, як на нямецкім баку, за ўзгоркам, пачалі ўзлятаць чорныя грывы выбухаў, ускідваючы ўгару нейкія абломкі, стаўбуры зямлі. ← Іван Мележ. Шыбалі ўгару цёмныя стаўбуры дыму, вогненна бліскала полымя. ← Янка Казека.
  2. Ствол дрэва, слуп і пад. Чорны, як вугаль, тоўсты, роўны, гладкі дубовы стаўбур ляжаў упоперак ракі. ← Якуб Колас.
стаўбур², -у, мужчынскі род
  Вірусная хвароба паслёнавых раслін (бульбы, памідораў, тытуню і пад.).

❌

стаўбур

гэта

— стаўбун; ствол дрэва; слуп

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова стаўбур
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	стаўбу́р мн. стаўбуры́
Родны каго? чаго?	стаўбура́ мн. стаўбуро́ў
Давальны каму? чаму?	стаўбуру́ мн. стаўбура́м
Вінавальны каго? што?	стаўбу́р мн. стаўбуры́
Творны кім? чым?	стаўбуро́м мн. стаўбура́мі
Месны у кім? у чым?	стаўбуры́ мн. стаўбура́х
Клічная форма	— мн. —

Чаканне: у Польшчы беларусы будуць думаць, як зрабіць Беларусь зноў вялікай.
Рэальнасць: спрачаюцца, ісці на ДДТ або на Меладзэ.

Слова стаўбур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік стаўбур — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо