шлямбур

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шлямбур
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шля́мбур мн. шля́мбуры
Родны каго? чаго?	шля́мбура мн. шля́мбураў
Давальны каму? чаму?	шля́мбуру мн. шля́мбурам
Вінавальны каго? што?	шля́мбур мн. шля́мбуры
Творны кім? чым?	шля́мбурам мн. шля́мбурамі
Месны у кім? у чым?	шля́мбуры мн. шля́мбурах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

šliambur — беларуская лацінка

Слова шлямбур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: