аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цыбур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цыбу́р мн. цыбуры́ |
| Родны каго? чаго? |
цыбура́ мн. цыбуро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
цыбуру́ мн. цыбура́м |
| Вінавальны каго? што? |
цыбу́р мн. цыбуры́ |
| Творны кім? чым? |
цыбуро́м мн. цыбура́мі |
| Месны у кім? у чым? |
цыбуры́ мн. цыбура́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто рана ўстае, у таго хлеба стае.
Ты не накодзіў, ты нашкодзіў.
cybur — беларуская лацінка
Слова цыбур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цыбур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цыбучок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цыбулясе́йны (11)
(6) танбу́р ‹
› цыбулясе́яльны (13)
(7) стаўбу́р ‹
› цыбуляўбо́рачны (14)
(7) стаўбу́р ‹
› цыбучо́к (7)
(7) агнябу́р ‹
› цыве́та (6)
(5) уйгу́р ‹
› цывілізава́льны (14)
(5) аўгу́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.