аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова строкат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стро́кат мн. стро́каты |
| Родны каго? чаго? |
стро́кату мн. стро́катаў |
| Давальны каму? чаму? |
стро́кату мн. стро́катам |
| Вінавальны каго? што? |
стро́кат мн. стро́каты |
| Творны кім? чым? |
стро́катам мн. стро́катамі |
| Месны у кім? у чым? |
стро́каце мн. стро́катах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На дзень вяселле, а навек мучэнне.
— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
strokat — беларуская лацінка
Слова строкат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік строкат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове строма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стро́йнасць (10)
(6) упо́кат ‹
› стро́йненькі (11)
(5) ро́кат ‹
› стро́йны (7)
(6) кро́кат ‹
› стро́ма (6)
(5) со́кат ‹
› стро́ма (6)
(5) цо́кат ‹
› стромабярэ́жны (13)
(6) шчо́кат ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.