шчокат

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шчокат
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шчо́кат мн. шчо́каты
Родны каго? чаго?	шчо́кату мн. шчо́катаў
Давальны каму? чаму?	шчо́кату мн. шчо́катам
Вінавальны каго? што?	шчо́кат мн. шчо́каты
Творны кім? чым?	шчо́катам мн. шчо́катамі
Месны у кім? у чым?	шчо́каце мн. шчо́катах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Прачнуўся пасля бурнай ночы ў яе дома, бачыш падручнікі за 9 клас, а яна кажа: «Не хвалюйся, гэта старэйшай сястры».

ščokat — беларуская лацінка

Слова шчокат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: