STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчокат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчо́кат мн. шчо́каты |
| Родны каго? чаго? |
шчо́кату мн. шчо́катаў |
| Давальны каму? чаму? |
шчо́кату мн. шчо́катам |
| Вінавальны каго? што? |
шчо́кат мн. шчо́каты |
| Творны кім? чым? |
шчо́катам мн. шчо́катамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчо́каце мн. шчо́катах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
ščokat — беларуская лацінка
Слова шчокат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчокат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчолак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчо́дры (6)
(7) стро́кат ‹
› шчо́дрыцца (9)
(5) со́кат ‹
› шчо́кавы (7)
(5) цо́кат ‹
› шчо́лак (6)
(6) ка́ркат ‹
› шчо́лач (6)
(7) цві́ркат ‹
› шчолачараствара́льны (19)
(6) гі́ркат ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
