аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
цві́рканне — назоўнік цвірката́нне — назоўнік
канцэпт

цвіркат

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова цвіркат
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
цві́ркат

мн.  цві́ркаты
Родны
каго? чаго?
цві́ркату

мн.  цві́ркатаў
Давальны
каму? чаму?
цві́ркату

мн.  цві́ркатам
Вінавальны
каго? што?
цві́ркат

мн.  цві́ркаты
Творны
кім? чым?
цві́ркатам

мн.  цві́ркатамі
Месны
у кім? у чым?
цві́ркаце

мн.  цві́ркатах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

але́ ж і — выказвае здзіўленне, захапленне, абурэнне, іронію
Але ж і навальніца! Але ж і нягоднік!

Ну, ты, брат Мікіта, і дока!
Але ж і на выдумкі хват!
Усіх інжынераў далёка
Пакінуў, адсунуў назад!
(Якуб Колас)

Калі мне не падабаюцца алівы — я іх не ем. Я не заходжу да аліў на старонку, не цікаўлюся іхным жыццём і не абмяркоўваю гэтыя сраныя алівы.

І я зусім не пра алівы.

cvirkat — беларуская лацінка

Слова цвіркат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цвіркат — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цвіркатанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


цвінтарэ́й (9)

(5) цо́кат

цві́ргат (7)

(6) шчо́кат

цві́рканне (9)

(6) ка́ркат

цвірката́нне (11)

(6) гі́ркат

цвіркатлі́вы (11)

(6) бу́ркат

цві́ркаць (8)

(6) гу́ркат


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

у мяне ё другая