аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цвіркат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цві́ркат мн. цві́ркаты |
| Родны каго? чаго? |
цві́ркату мн. цві́ркатаў |
| Давальны каму? чаму? |
цві́ркату мн. цві́ркатам |
| Вінавальны каго? што? |
цві́ркат мн. цві́ркаты |
| Творны кім? чым? |
цві́ркатам мн. цві́ркатамі |
| Месны у кім? у чым? |
цві́ркаце мн. цві́ркатах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
я люблю каву, калі гэта піва
cvirkat — беларуская лацінка
Слова цвіркат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цвіркат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цвіркатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цвінтарэ́й (9)
(5) цо́кат ‹
› цві́ргат (7)
(6) шчо́кат ‹
› цві́рканне (9)
(6) ка́ркат ‹
› цвірката́нне (11)
(6) гі́ркат ‹
› цвіркатлі́вы (11)
(6) бу́ркат ‹
› цві́ркаць (8)
(6) гу́ркат ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.