цвірканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова цвірканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	цві́рканне мн. цві́рканні
Родны каго? чаго?	цві́ркання мн. цві́рканняў
Давальны каму? чаму?	цві́рканню мн. цві́рканням
Вінавальны каго? што?	цві́рканне мн. цві́рканні
Творны кім? чым?	цві́рканнем мн. цві́рканнямі
Месны у кім? у чым?	цві́рканні мн. цві́рканнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Маладое цела — другое дзела.

пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць

пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы

пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!

cvirkannie — беларуская лацінка

Слова цвірканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: