аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шарканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ша́рканне мн. ша́рканні |
| Родны каго? чаго? |
ша́ркання мн. ша́рканняў |
| Давальны каму? чаму? |
ша́рканню мн. ша́рканням |
| Вінавальны каго? што? |
ша́рканне мн. ша́рканні |
| Творны кім? чым? |
ша́рканнем мн. ша́рканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
ша́рканні мн. ша́рканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.мне ў адной краме сказалі:
«гэтыя красоўкі не арыгіналы, гэта ЛЮКС-КОПІЯ»
šarkannie — беларуская лацінка
Слова шарканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шарканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шаркун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шаржыро́ўка (10)
(8) ха́рканне ‹
› шаржы́ст (7)
(13) краваха́рканне ‹
› ша́рк (4)
(13) крываха́рканне ‹
› шаркану́ць (9)
(10) каве́рканне ‹
› шаркатлі́вы (10)
(8) ке́рканне ‹
› Ша́ркаўшчына (11)
(9) цві́рканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.