аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каверканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каве́рканне мн. каве́рканні |
| Родны каго? чаго? |
каве́ркання мн. каве́рканняў |
| Давальны каму? чаму? |
каве́рканню мн. каве́рканням |
| Вінавальны каго? што? |
каве́рканне мн. каве́рканні |
| Творны кім? чым? |
каве́рканнем мн. каве́рканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
каве́рканні мн. каве́рканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
папрасіце нейронку намаляваць:
- абы-што і збоку банцік
- цырк на дроце
- хавайся ў бульбу
- знік у пошуках ежы
- нешта ў лесе здохла
kavierkannie — беларуская лацінка
Слова каверканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каверканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каверкот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ка́верзнічаць (12)
(13) краваха́рканне ‹
› ка́верзны (8)
(13) крываха́рканне ‹
› каверкані́на (11)
(8) ша́рканне ‹
› каве́ркацца (10)
(8) ке́рканне ‹
› каве́ркаць (9)
(9) цві́рканне ‹
› каверко́т (8)
(8) гі́рканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.