керканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова керканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ке́рканне мн. ке́рканні
Родны каго? чаго?	ке́ркання мн. ке́рканняў
Давальны каму? чаму?	ке́рканню мн. ке́рканням
Вінавальны каго? што?	ке́рканне мн. ке́рканні
Творны кім? чым?	ке́рканнем мн. ке́рканнямі
Месны у кім? у чым?	ке́рканні мн. ке́рканнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Баязліваму і страх здаецца.

Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.

kierkannie — беларуская лацінка

Слова керканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: