STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова стрыканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стрыка́нне мн. стрыка́нні |
| Родны каго? чаго? |
стрыка́ння мн. стрыка́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
стрыка́нню мн. стрыка́нням |
| Вінавальны каго? што? |
стрыка́нне мн. стрыка́нні |
| Творны кім? чым? |
стрыка́ннем мн. стрыка́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
стрыка́нні мн. стрыка́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні качка, ні швачка — пра жанчыну, не здатную ні да якой справы
прыдумайце прымаўку пра такога ж мужчынуЖылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.
strykannie — беларуская лацінка
Слова стрыканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стрыканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стрыкачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стрыжэ́ньчык (11)
(7) пы́канне ‹
› стры́зніцца (10)
(7) рыка́нне ‹
› стры́зніць (9)
(8) брыка́нне ‹
› стрыка́ты (8)
(10) пстры́канне ‹
› стрыка́цца (9)
(9) цыры́канне ‹
› стрыка́ць (8)
(9) чыры́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».