аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пстрыканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пстры́канне мн. пстры́канні |
| Родны каго? чаго? |
пстры́кання мн. пстры́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
пстры́канню мн. пстры́канням |
| Вінавальны каго? што? |
пстры́канне мн. пстры́канні |
| Творны кім? чым? |
пстры́каннем мн. пстры́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пстры́канні мн. пстры́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына,
но ты выбрал беречь корни русского.
pstrykannie — беларуская лацінка
Слова пстрыканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пстрыканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пстрыкаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› псо́та (5)
(7) рыка́нне ‹
› пстры́к (6)
(8) брыка́нне ‹
› пстры́к (6)
(9) стрыка́нне ‹
› пстрыка́ты (9)
(9) цыры́канне ‹
› пстры́каўка (10)
(9) чыры́канне ‹
› пстры́кацца (10)
(7) сы́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.