STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цырыканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цыры́канне мн. цыры́канні |
| Родны каго? чаго? |
цыры́кання мн. цыры́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
цыры́канню мн. цыры́канням |
| Вінавальны каго? што? |
цыры́канне мн. цыры́канні |
| Творны кім? чым? |
цыры́каннем мн. цыры́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
цыры́канні мн. цыры́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
cyrykannie — беларуская лацінка
Слова цырыканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цырыканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цырыманіял + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цырча́ць (7)
(8) брыка́нне ‹
› цыры́к (5)
(9) стрыка́нне ‹
› цы́рык (5)
(10) пстры́канне ‹
› цыры́кацца (9)
(9) чыры́канне ‹
› цыры́каць (8)
(7) сы́канне ‹
› цыры́кнуць (9)
(9) пасыка́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
