цырчаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў цырчаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	цырча́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я цырчу́ мы цырчы́м ты цырчы́ш вы цырчыце́ ён, яна, яно цырчы́ць яны цырча́ць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. цырча́ла м. цырча́ў н. цырча́ла мн. цырча́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты цырчы́ вы цырчы́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	цырчучы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

cyrčać — беларуская лацінка

Слова цырчаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: