аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цырык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цы́рык мн. цы́рыкі |
| Родны каго? чаго? |
цы́рыка мн. цы́рыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
цы́рыку мн. цы́рыкам |
| Вінавальны каго? што? |
цы́рыка мн. цы́рыкаў |
| Творны кім? чым? |
цы́рыкам мн. цы́рыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
цы́рыку мн. цы́рыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Ніколі не здавайся. Ты ж не кватэра.
cyryk — беларуская лацінка
Слова цырык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цырык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цырыканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цыру́льны (8)
(7) саты́рык ‹
› цыру́льня (8)
(18) пісьменнік-сатырык ‹
› цырча́ць (7)
(12) паэт-сатырык ‹
› цыры́канне (9)
(9) цык-цыры́к ‹
› цыры́кацца (9)
(5) чыры́к ‹
› цыры́каць (8)
(9) чык-чыры́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.