мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
суразмяра́ць — дзеяслоў сурвэ́та — назоўнік
канцэпт

сураўё

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сураўё
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
сураўё́

мн. 
Родны
каго? чаго?
сураўя́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
сураўю́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
сураўё́

мн. 
Творны
кім? чым?
сураўём

мн. 
Месны
у кім? у чым?
сураўі́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.


Вось цукеркі, частуйся, бяры колькі хочаш. Хоць дзве.


suraŭjo — беларуская лацінка

Слова сураўё (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сураўё — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сурвэта + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


суразмо́ўніца (12)

(7) ваўкаўё́

суразмо́ўца (10)

(6) дамаўё́

суразмяра́ць (11)

(6) цапаўё́

сурвэ́та (7)

(6) касаўё́

сурвэ́тачка (10)

(7) верхаўё́

сурвэ́тачны (10)

(4) цаўё́


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

літара А

Дзевяць слоў з дзесяці маюць літару А.
Матчына мова, яна такая.