аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сурвэта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сурвэ́та мн. сурвэ́ты |
| Родны каго? чаго? |
сурвэ́ты мн. сурвэ́т |
| Давальны каму? чаму? |
сурвэ́це мн. сурвэ́там |
| Вінавальны каго? што? |
сурвэ́ту мн. сурвэ́ты |
| Творны кім? чым? |
сурвэ́тай, сурвэ́таю мн. сурвэ́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
сурвэ́це мн. сурвэ́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыДэфемінізацыя:
каменщик — му́ляр
каменщица — му́ляр
surveta — беларуская лацінка
Слова сурвэта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сурвэта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сурвэтачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суразмо́ўца (10)
(6) дэ́льта ‹
› суразмяра́ць (11)
(3) э́та ‹
› сураўё́ (6)
(4) бэ́та ‹
› сурвэ́тачка (10)
(4) гэ́та ‹
› сурвэ́тачны (10)
(7) вендэ́та ‹
› сурвэ́тка (8)
(7) манжэ́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гомель