Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 схованка, -і. ДМ -нцы; Родны склон мн. -нак; жаночы род
  1. Месца, дзе можна знайсці прыстанішча, прытулак, схавацца ад каго-, чаго-н. Толькі зрэдку перабягаў з падворку ў падворак сабака, высалапіўшы язык і шукаючы лепшай схованкі ад мух. ← Якуб Колас. [Максім] дакажа гэтаму Луцкевічу, што не ўсе, як ён, палохаюцца арышту і шукаюць схованкі за чужой спінай. ← Міхась Машара. [Мікола:] — Трэба выручыць адных хлопцаў. Зараз яны ў лесе хаваюцца. Але якая там цяпер схованка. ← Іван Новікаў.
  2. Якое-н. таемнае месца, збудаванне і пад. для ўкрыцця каго-, чаго-н. Добрую схованку зрабіў тут Бязвухі, — яма абкладзена дзёрнам, з усіх бакоў закрыта высокай травой. ← Хведар Жычка. Змрокам з дзённай схованкі вылазіў Віктар і пры газоўцы з бацькам сядзеў да поўначы. ← Мікола Лобан. Мы зрабілі патайную схованку ў гумне і схавалі там трохі збожжа і бульбы на вясну. ← Алесь Якімовіч. // размоўнае слова Пра ўмоўленае месца для хавання чаго-н., якое вядома толькі некаторым. Каб не заплакаць, хутка ўзяла [Люда] ў .. [бацькі] грошы, замкнула сені, палажыла ў схованку ключ і сказала, дарэмна хочучы ўсміхнуцца: — Ну, я пайшла. ← Янка Брыль.
  3. толькі мн. (схованкі, -нак); пераноснае значэнне Тое, што недаступна іншым; запаветны бок чаго-н.; сховы. Гэта толькі чалавечая памяць заўжды знойдзе ў патаёмных схованках самыя далёкія ўспаміны, ажывіць іх, прымусіць сэрца хвалявацца, стукаць узбуджана. ← Алесь Савіцкі.